پيامك هاي محرم

ای شده مجنون خدا السلام                        شاهرگ خون خدا السلام

ای شده سرشار، دلم از غمت                     باز محرم شد و دل محرمت

 هنوز نیم قرن از حجه الوداع نگذشته، امت محمد، تیغ بر اوصای او کشیده اند و با نام اسلام، قلب اسلام را که امام است، می درند! اجسامشان به جانب قبله نماز می گزارند، اما ارواحشان هنوز همان اصنامی را می پرستند که ابراهیم شکسته بود، ... و ای کاش تا همین جا بسنده می کرد و قلب قبله را با تیغ نمی درید! عجبا! جهان را ببین که چه سان وارونه می شود!   (سید شهیدان اهل قلم مرتضی آوینی)

باز باران، با ترانه              می خورد بر بام خانه

امام صادق علیه السلام: همانا سرزمین كربلا و آب فرات نخستین سرزمین و آبى هستند كه خداوند تبارك و تعالى را تقدیس كردند، پس خداوند آنها را مبارك قرار داد.

عطری که از حوالی پرچم وزیده است                        ما را به سمت مجلس آقا کشیده است

از صحن هر حسینیه تا صحن کربلا                           صد کوچه بازکنید محرم رسیده است

امام روح الله:  این خون سیدالشهداست که خون های همه ملت های اسلامی را به جوش می آورد.

تا خون شهید کربلا می جوشد                   با یاد محرم دل ما می جوشد

داغ غم او همیشه عالم سوز است             تا هست خدا، خون خدا می جوشد

خون حسین و اصحابش كهكشانی است كه بر آسمان دنیا، راه قبله را می‌نمایاند، ...اگر نبود خون حسین، جوشیدن سرد می‌شد و دیگر در آفاق جاودانه شب، نشانی از نور باقی نمی‌ماند، ...حسین سرچشمه خورشید است.  (سید شهیدان اهل قلم مرتضی آوینی)

 

 

 

چون شاهد، تیغ را در آغوش كشید

 

فریاد عطش با لب خاموش كشید

تا وادی خون و عشق ، پرواز كنان

زخم دل صد پرنده بر دوش كشید

 

امام باقر علیه السلام: همانا خداوند در برابر شهادت حسین، امامت را در نسلش و شفاء را در خاكش و استجابت دعا را در كنار مزارش قرار داد.

 

 

گر کوفه و شام نبوده ایم حال هستیم                                  گر کرب و بلا نبوده ایم حال هستیم

           گر نشدیم  آن زمان ز مولا حامی                                تا آخرین قطره ی خون حامی رهبر هستیم

 

 

 

یادم آمد کربلا را               دشت پر شور و بلا را

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اعمال ماه محرم

چرا محرم ؟!  پیش از اسلام عرب، جنگ در این ماه را حرام می‌دانست و ترك مخاصمه می‌كرد؛ لذا از آن زمان این ماه بدین اسم نامگذاری شد.(1) و روز اول محرم را اول سال قمری قرار دادند.(2) در توضیح این كه چرا ماه‌های دیگر كه جنگ در آنها حرام است، محرم نامیده نمی‌شود می‌توان گفت: چون ترك جنگ از این ماه شروع می‌شد به آن محرم گفتند. این ماه در مكتب تشیع یادآور نهضت حضرت سیدالشهدا و حماسه‌ جاودان كربلاست.

این ماه، یادآور دلاورمردی‌های یاران با وفای اباعبدالله الحسین(علیه السلام)، فداكاری‌های زینب كبری(سلام الله علیها)، حضرت سجاد(علیه السلام)، و همه‌ اسرای كاروان امام حسین(علیه السلام)، است. این ماه، یادآور خطبه‌ها و شعارهای آگاهی‌بخش سالار شهیدان، نطق آتشین حضرت زینب(سلام الله علیها) و خطابه‌ غرّای زین العابدین(علیه السلام)، است.

این ماه، یادآور استقامت حبیب بن مظاهر و شهادت عون و جعفر است.

آری این ماه، ماه پیروزی حق بر باطل است.
محرم
محرم از منظر ائمه(علیهم السلام)

شیعیان از امام رضا(علیه السلام)، چنین نقل شده است: